Fransız Dr. Michel Pistor 1952 yıllında lokal anestezik ile intradermal olarak yaptığı enjeksiyonları mezoterapi olarak adlandırmıştır. Mezoderm kaynaklı organ patolojilerinin iyileşmesini amaçlayan bitkisel veya farmakolojik ilaçların bölgesel, küçük dozlarda, özel iğneler ve özel tekniklerle cilt içi enjeksiyon uygulamasıdır.
Mezoterapide oral olarak verilen ilaçların aynıları küçük miktarda kullanılır. İlaçların karaciğerden geçen metabolitlerinin değil bizzat kendisinin etkili olması tercih edilir. Solüsyonun içeriği tedavi edilecek alana, hastaya ve hastalığa göre değişebilir ve kişiye özeldir.
İğnenin batması ile oluşan etki ve ilaçların farmakodinamik etkisi ağrı kesici ve bağışıklık cevabı oluşturmaktadır. Mezoterapi ilacı patoloji olan hedef organa ulaştırmanın en iyi yoludur. Derinin orta tabakasında bulunan kılcal damar uçlarına ulaşan ilaç hızlı bir şekilde etkisini göstermektedir. Lökomotor, vasküler, nörovegetatif ve immun sistem patolojilerinde ilgili ilaçlar eklenerek tedavi uygulanabilir. Birçok endikasyonu olmakla beraber ana endikasyonu ağrıdır. Bunun dışında spor yaralanmalarında (tendon, kas ve bağ dokusu), dermatolojik hastalıklarda (kellik,akne,selülit), dolaşım sistemi patolojilerinde (varis,arterit) ve lokomotor sistem patolojilerinde kullanılabilir.
